Kraje Azji

Teren Indii nie jest jednolity, urozmaicają go góry, teren wyżynny oraz nizinny. W północnej część Indii królują pasma najwyższych gór świata – Himalajów. Wyżyna Dekan rozciąga się na obszarze środkowym i południowym. Nizina Hindustańska wpisała się w teren pomiędzy Himalajami a Wyżyną Dekan. Himalaje dzielą się właściwie na trzy obszary. W najwyższym znajdują się Himalaje Wysokie, których najwyższy szczyt Kānchenjunga o wysokości 8586 m n.p.m. Poniżej rozciągają się Himalaje Małe o przeciętnej wysokości 2500-3000 m n.p.m. Tutaj jest też usytuowana Kotlina Kaszmirska. Najniższą część Himalajów stanowią Góry Śiwalik na poziomie 800-1200 m n.p.m. Ich południowe stoki opadają w kierunku Niziny Hindustańskiej. Obok Himalajów, w północno-zachodniej części Indii swoim widokiem imponują kolejne potężne góry – Karakorum. Najwyższym szczytem jest słynny K-2 sięgający 8611 m n.p.m. Od wysokości ponad 5000 m n.p.m. swoją widoczną obecność zaznaczają śniegi i lodowce. Od wschodniej strony kraju też rozpościerają się góry na znacznie mniejszych wysokościach, należą do nich: Mizo, Barail i Naga. Indie w 2/3 leżą na Półwyspie Indyjskim a jego centralną część stanowi Wyżyna Dekanu. Wyżyna jest ukształtowana w krystalicznych skałach prekambryjskich a jej granice wyznaczają góry. Od północnej strony wyżyny są to góry zrębowe Arawali oraz Windhja, a poza tym płaskowyż Ćhota Nagpur. Ghaty Zachodnie z kolei ograniczają wyżynę właśnie od zachodu a od wschodu Ghaty Wschodnie. Częściami składowymi Niziny Hindustańskiej są: Nizina Indusu, Nizina Gangesu, Nizina Brahmaputry zwana Doliną Asamu oraz zachodnia część delty Gangesu i Brahmaputry. Pustynia Thar znajduje się na zachodzie Niziny Hindustańskiej. Jeśli są w Indiach góry to muszą też być lasy. Stanowią one ponad 20% powierzchni państwa. Większość lasów to podzwrotnikowe lasy monsunowe, wśród których przewijają się drzewa tekowe i bambusowe. Dolina Asam, Ghaty Zachodnie oraz Wybrzeże Malabarskie to obszary porosłe lasami równikowymi o bujnej, zielonej roślinności. W delcie Gangesu i Brahmaputry rosną z kolei lasy namorzynowe. Himalaje cechuje występowanie pięter roślinności. W związku z tym wśród łańcuchów górskich spotkamy lasy podzwrotnikowe, mieszane lasy sosnowo-dębowe oraz iglaste lasy z przewagą cedru himalajskiego, jodły i świerku. Pomiędzy nimi rozpościerają się piękne alpejskie łąki. Wyżyna Dekanu dla odmiany pokryta jest sawanną a wokół pustyni Thar odnajdziemy roślinność pustynną i półpustynną. Rzeki zlewiska Oceanu Indyjskiego czyli Ganges, Brahmaputra oraz ich liczne dopływy tworzą największy system rzeczny Indii. W stosunku do rzek Indii, jezior jest naprawdę niewiele, a większość z nich pochodzenia polodowcowego lub tektonicznego swoje miejsce znalazła w górach. Wschodnie wybrzeże może pochwalić się jeziorami lagunowymi. W celach nawadniających wybudowano również sztuczne zbiorniki takie jak Kanał Górnego Gangesu i dwa Kanały Jamuny, zachodni i wschodni. Na terenie Indii przeważa klimat zwrotnikowy typu monsunowego. Klimat zwrotnikowy zdecydowanie suchy panuje za to na pustyni Thar oraz w zachodniej części Niziny Hindustańskiej. Najwyższe masywy górskie, czyli Himalaje i Karakorum charakteryzują się chłodnym górskim klimatem podzwrotnikowym.